*
**
***
วันนี้วันเสาร์ ยังเป็นอีกวันทำงาน (ที่น่าเบื่อ)
ที่ถึงแม้ว่าคุณจะไม่มีอะไรทำเลยแม้แต่อย่างเดียว
แต่คุณก็ต้องเข้ามาเพื่อตอกบัตรและนั่งเฝ้าหน้าจอ
เพียงเพื่อรอจนกว่าเวลาจะเดินไปครบแปดชั่วโมง
จะว่าไปแล้ว ถ้าจะให้พูดกันถึงเรื่องการๆ งานๆ ในตอนนี้
คงมีคำๆ เดียวที่จะ จำกัดความได้
“เบื่อ”
ตั้งแต่วันแรกที่เริ่มทำงาน จนถึงวันนี้กว่า 4 ปีมาแล้ว
4 ปี กับอีก 3 งาน
เฉลี่ยๆ แล้ว ก็ตกงานละ 1 ปีนิดๆ ฟังดูน่าประทับใจ ใช่มั้ย ?
งานแรกอาจใช่ที่เราไม่อดทน แต่คนเรามักต้องขวนขวายหาสิ่งที่ชอบ และดีกว่า
งานที่สอง คืองานที่คิดว่าชอบ ตั้งใจที่จะจริงจัง แต่ดูเหมือนเจ้าของกิจการไม่คิดแบบนั้น ปิดบริษัท จบไม่สวย
งานที่สาม ปัจจุบัน คืองานที่ใช่ งานที่ใช่ ในวันที่ผิด 55+ ตัวเลขไม่งาม และกำลังจะหาทางปล่อยเกาะเราอยู่
ดูเหมือนความผิดหวังเป็นสิ่งที่เกิดมาคู่กับเราอย่างแท้จริง
อาจเป็นเนื้อคู่ กระดูกคู่มาแต่ชาติปางก่อน
หยิบจับอะไร ดูเหมือนจะผิดหวังไปซะทุกอย่าง
ไม่ได้คิดโทษใคร หรืออะไรทั้งสิ้น
เพียงแค่ตั้งความหวังไว้เล็กๆ ว่าสักวันน่าจะมีวันของเราบ้าง
วันที่ สักอย่างในชีวิตจะสำเร็จ แบบคนอื่นๆ เค้า…
